Φάρμακο

Ο κυρ-Γιάννης κοίταξε άλλη μια φορά με αηδία τον καφέ του και γύρισε προς τον καφετζή. «Κωστάκη θα βάλεις κάτι να πιούμε ;» . Μια γουλιά είχε πιει εδώ και μια ώρα και αναρωτήθηκε ξανά «πως το πίνουν αυτό το πράμα ;» . «Όχι κυρ Γιάννη. Εγώ με την κυρά Μαρία δεν τα βάζω. Βρείτε τα μεταξύ σας και μετά ότι θες»

Είχε δυο μέρες τώρα που η κυρά Μαρία του είχε κόψει το κρασί, και ο άλλοτε πρόσχαρος και χωρατατζής κυρ Γιάννης καθόταν στεναχωρημένος και ανόρεχτος στο καφενείο. Δεν του το είχε κόψει τελείως βέβαια. Απλώς τον έλεγχε αυστηρά. Είχε δώσει εντολή στον καφετζή να μην του δίνει ούτε σταγόνα και αυτή του έβαζε μεσημέρι και βράδυ όσο έκρινε.

Που να φτάσει όμως αυτό στον κυρ Γιάννη …

Φημισμένος σ όλο το νησί για την αντοχή του (μόνο κρασί όμως, κανένα άλλο ποτό δεν έπινε) , ξεκινούσε κανονικά τη μέρα του με ένα μισόκιλο το πρωί , άλλο ένα με το δεκατιανό , ένα μπουκάλι το μεσημέρι με το φαγητό και μια ικανή ποσότητα από το απόγευμα ως το βράδυ στο καφενείο. Κοτσανάτος και γερός σαν μουλάρι ο κυρ Γιάννης έτρεχε στα χωράφια και στις δουλειές αγνοούσε τις συμβουλές των παιδιών του, της γυναίκας του, των φίλων του να μην πίνει τόσο πολύ.»Δεν με πειράζει» έλεγε. «Βλέπετε να ‘χω τίποτα ; Οι γιατροί δεν με ξέρουν» . «Φάρμακο είναι το κρασί»

Βέβαια ο βασικός λόγος που δεν τον ήξεραν οι γιατροί ήταν γιατί ο κυρ Γιάννης τους έτρεμε. Μια φορά είχε πάει στο νοσοκομείο στη ζωή του όταν στα 30 του έσπασε το πόδι του και από τότε ορκίστηκε να μην ξαναπάει ποτέ σε γιατρό. Κατατρόμαξε. Οι άσπρες ρόμπες, τα ιατρικά όργανα, η φαρμακίλα, οι άρρωστοι δίπλα του, το φαγητό, και οι σύριγγες. Κυρίως οι σύριγγες. Έσφαζε κότες, γουρούνια, αρνιά αλλά χεζόταν με τις σύριγγες ακόμα κι όταν τις έβλεπε στο ράφι. Οπότε έκρυβε οποιαδήποτε αδιαθεσία για να μην πάει στο γιατρό. Στάθηκε τυχερός μέχρι τώρα.

Αυτός ακριβώς ήταν και ο λόγος που αυτή τη φορά υπάκουσε στην κυρά Μαρία. Τον είχε απειλήσει ότι θα φωνάξει τα παιδιά του απ την Αθήνα για να τον πάνε στο γιατρό αν δεν ελαττώσει το κρασί. Δεν πίστευε με τίποτα ότι ο λόγος που τον βρήκε πεσμένο στην κουζίνα ήταν η γάτα που μπλέχτηκε στα πόδια του. Νόμιζε ότι έχασε την ισορροπία του γιατί ήπιε πολύ και του άρχισε τον εξάψαλμο. «Δεν σκέφτεσαι τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου» του έλεγε και «δυο χρόνια που έχουμε να ζήσουμε δεν θες να τα ζήσουμε σαν άνθρωποι» του έλεγε και «θες να πας πριν την ώρα σου του έλεγε» και τις απειλές για το γιατρό. Αλλιώς δεν θα της έδινε σημασία. Ούτε και για τον καφετζή τον ένοιαζε. Θα πήγαινε στον πρόεδρο το φίλο του και θα του έβαζε όσο ήθελε αλλά φοβόταν. Έπρεπε να κρατήσει μέχρι τη δευτέρα που θα ερχόταν στο χωριό ο γιατρός και μετά θα έβλεπε. Μπορεί να της πέρναγαν τα νεύρα και να την μαλάκωνε σιγά σιγά.

Κράτησε ο κυρ Γιάννης προς έκπληξη όλων. Δεν ζήτησε ξανά από τον καφετζή κρασί. Ούτε ξαναπαρακάλεσε την κυρά Μαρία το βράδυ για «λίγο ακόμα» στο γεύμα και στο δείπνο. Αλλά το πρωί τη Δευτέρα έκανε ένα μπάνιο , φόρεσε καθαρά ρούχα έβαλε μια κούπα κρασί, την ήπιε επιδεικτικά μπροστά στην κυρά Μαρία, την κοίταξε στα μάτια και της είπε «πάμε» . «Πού πάμε άνθρωπέ μου » του είπε «τι έπαθες πρωί πρωί ;» . «Δεν θα με πήγαινες στο γιατρό;» απάντησε «Πάμε λοιπόν. Σήμερα δεν έρχεται στο χωριό;»

Η κυρά Μαρία χλώμιασε, σταυροκοπήθηκε, «βοήθα Παναγιά» είπε μέσα της «τα ‘χασε ο άντρας μου» κι έτρεξε να τον προλάβει γιατί ο κυρ Γιάννης είχε ήδη φύγει και περπάταγε προς το αγροτικό ιατρείο. Τόση ήταν η έκπληξη των συγχωριανών που τον είδαν εκεί, που τον άφησαν να μπει πρώτος χωρίς να περιμένει. Όχι από καλοσύνη βέβαια, αλλά δεν θα έχαναν με τίποτα το θέαμα που ήλπιζαν να απολαύσουν.

Μπήκε μέσα καμαρωτός και αποφασισμένος ακολουθούμενος από την κυρά Μαρία και έκατσε στην καρέκλα απέναντι στο νεαρό γιατρό. «Καλημέρα είπε αυτός καλοσυνάτα. Τι πρόβλημα έχουμε;». «Αυτό θα μας το πεις εσύ γιατρέ, αφού με εξετάσεις» είπε ο κυρ Γιάννης αποφεύγοντας να κοιτά το πακέτο με τις ενέσεις που ήταν αφημένο πάνω στο γραφείο. Αλλά πριν θέλω να σου κάνω μια ερώτηση επειδή είσαι έξυπνο και σπουδαγμένο παιδί , και θέλω την απάντηση να την ακούσει και η γυναίκα μου είπε και την κοίταξε χαμογελώντας πονηρά. «Παρακαλώ» είπε ο γιατρός.

«Γιατρέ»,  ξεκίνησε , «μου λέει η γυναίκα μου : μην πίνεις πολύ θα πεθάνεις, μου λένε τα παιδιά μου : μην πίνεις πολύ θα πεθάνεις , μου λένε οι φίλοι μου και οι χωριανοί μου : μην πίνεις πολύ θα πεθάνεις …»
«και λοιπόν ;» τον διέκοψε ο γιατρός

«Τι λοιπόν γιατρέ ;  Είμαι ενενηνταεφτά χρονώ. Αν πεθάνω, απ το κρασί θα πεθάνω ;»

 

 

 

«Μάλλον Ακίνδυνος»

«Το Γυρί13512042_10208598702898207_946929200909654707_nστε το Γαλαξία με Ωτοστόπ, σ’ αυτό που χάριν αστεϊσμού αποκαλούμε παρελθόν, είχε πολλά να πει για το θέμα των Παράλληλων Κόσμων. Ελάχιστα απ’ αυτά, όμως, είναι κατανοητά σε οποιονδήποτε κάτω από το επίπεδο του Προχωρημένου Θεού, και καθώς είναι πια γενικώς αποδεκτό ότι όλοι οι γνωστοί θεοί άρχισαν να υπάρχουν τρία χιλιοστά του δευτερολέπτου αφότου άρχισε σύμπαν και όχι, όπως υποστήριζαν συνήθως, την προηγούμενη βδομάδα, έχουν ήδη να δώσουν εξηγήσεις για πάρα πολλά πράγματα κι επομένως δεν είναι διαθέσιμοι για να σχολιάσουν θέματα προχωρημένης φυσικής αυτή τη στιγμή.
Ένα ενθαρρυντικό πράγμα που έχει να πει το Γυρίστε το Γαλαξία για τα Παράλληλα Σύμπαντα είναι πως δεν έχετε την παραμικρή πιθανότητα να καταλάβετε σχετικά μ’ αυτά. μπορείτε λοιπόν να λέτε «Τι;» και «Πως;» και «Ε;» κι ακόμη να αλληθωρίζετε και να παραληρείτε, αν θέλετε, χωρίς να φοβάστε ότι θα γελοιοποιηθείτε.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να συνειδητοποιήσετε σχετικά με τα Παράλληλα Σύμπαντα, λέει το Γυρίστε το Γαλαξία, είναι ότι δεν είναι παράλληλα.
Είναι επίσης σημαντικό να συνειδητοποιήσετε ότι δεν είναι, για να ακριβολογούμε, ούτε σύμπαντα, αλλά αυτό είναι πιο εύκολο να προσπαθήσετε να το συνειδητοποιήσετε λίγο αργότερα, αφού συνειδητοποιήσετε ότι όλα όσα συνειδητοποιήσατε ως τότε είναι λάθος.
Ο λόγος που δεν είναι σύμπαντα είναι ότι το κάθε σύμπαν δεν είναι στην πραγματικότητα ένα πράγμα καθεαυτό, αλλά απλώς ένας τρόπος να βλέπεις αυτό που τυπικά ονομάζεται ΓΣΚΛ, ή Γενικό Συνονθύλευμα Κάθε Λογής. Το Γενικό Συνονθύλευμα Κάθε Λογής δεν υπάρχει ούτε κι αυτό στην πραγματικότητα, αλλά είναι απλώς το τελικό σύνολο όλων των διαφορετικών τρόπων που θα μπορούσε να το δει κανείς, αν υπήρχε.
Δεν είναι παράλληλα, επίσης, για τον ίδιο λόγο που η θάλασσα δεν είναι παράλληλη. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Μπορείς να κάνεις μια τομή στο Γενικό Συνονθύλευμα Κάθε Λογής μ’ όποιον τρόπο θέλεις και συνήθως το αποτέλεσμα θα είναι κάτι που κάποιος θα το θεωρήσει πατρίδα.»

Douglas Adams


Η τομή, ή πατρίδα αν προτιμάτε, που μας ενδιαφέρει εδώ χτυπήθηκε από  κάποιο σωματίδιο που δεν χτύπησε τις άλλες. Η ίσως φύσηξε λίγο διαφορετικά ο άνεμος ή πέταξε αλλιώτικα μια πεταλούδα. Τίποτα σημαντικό στη γενική κλίμακα των πραγμάτων, θα έλεγε κάποιος. Το πρόβλημα όμως αν έλεγε κάτι τέτοιο θα ήταν ότι θα έλεγε ανοησίες.
Σε κάτι τόσο πολύπλοκο όπως το σύμπαν, από τη στιγμή που κάτι θα συμβεί κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει.
Στη δική μας τομή , στη δική μας πατρίδα , στο σύμπαν στο οποίο μπορούμε να αντιληφθούμε μια τέτοια αλληλουχία γεγονότων οδήγησε σ ένα τραγικό ατύχημα.
Πριν το ατύχημα όμως, υπήρχε η ζωή. Η ζωή που έχει τους δικούς της κανόνες και που αφήνει πάντα το στίγμα της. Κι αυτό το στίγμα ήταν έντονο για πολλούς ανθρώπους στο χάος αυτής της τομής του Γενικού Συνονθυλεύματος Κάθε Λογής. Γι αυτό η πίκρα δεν ωφελεί. Κι όποιος ζητάει μια παρηγοριά μπορεί να σκεφτεί  ότι σε άπειρες άλλες φέτες του Γενικού Συνονθυλεύματος Κάθε Λογής, σε άπειρες άλλες πατρίδες αυτό δεν συνέβη ποτέ. Κι εκεί ακούγεται φωνή ακόμα πίσω απ τα μικρόφωνα και πληκτρολογούνται λέξεις πίσω απ τις οθόνες.

Σ αυτή όμως την τομή, σ αυτή την πατρίδα …

So long, and thanks for all the fish 

 

 

Big Apple


Fly me

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος του Νικολάου ετών 32 μηχανικός λογισμικού από Αθήνα, τράβηξε το μοχλό στα αριστερά του για να φέρει το κάθισμα σε πιό αναπαυτική θέση και χαμογέλασε «ναι» σε άλλη μιά προσφορά ποτού της ξανθιάς αεροσυνοδού. Ο χαρακτηρισμός «κάθισμα» ή «πολυθρόνα» ήταν λίγος βέβαια για να περιγράψει την θέση στη business class την τελευταίας πτήσης Θεσσαλονίκη-Νέα Υόρκη της αεροπορικής εταιρίας. «Θρόνο» θα την έλεγε ο ίδιος. Μετά από μισή ώρα άγχους που εξελισσόταν στιγμές-στιγμές σε πανικό , αποφάσισε οτι δεν μπορεί να κάνει τίποτα πιά και θα απολάμβανε αυτό το ξαφνικό και ανέλπιστο (δυό επίθετα που σπάνια μπαίνουν δίπλα στο επίθετο «υπερατλαντικό») ταξίδι όσο μπορούσε. Μέχρι που αποφάσισε ακόμα και να μιλήσει στην σταρλετίτσα δίπλα του , ή και στον διάσημο τραγουδιστή μπροστά του που μάλλον θα πήγαινε για κάποια αρπαχτή στους ομογενείς. Οταν προσγειωνόταν το αεροπλάνο θα έβλεπε τι θα έκανε. Οι αεροσυνοδοί κοιτάχτηκαν χαμογελώντας βλέποντας να ηρεμεί ο ανήσυχος επιβάτης , ανησυχία που είχαν αποδώσει σε «φόβο πτήσης». Δεν είχαν ιδέα πόσο λάθος έκαναν …

Συνέχεια ανάγνωσης «Big Apple»

Άντρες

«Κύριε Γιάννη … »  ,  «Μίλα κύριε Γιάννη»
Ο νεαρός άνδρας χτύπαγε ελαφρά στο πρόσωπο τον ηλικιωμένο κύριο που ήταν πεσμένος στο οδόστρωμα και του μαλαζε τα χέρια να κυκλοφορήσει το αίμα. Δίπλα και επικίνδυνα κοντά ένα Fiat Uno σταματημένο κάθετα στο δρόμο με τον πιτσιρικά οδηγό του πιό κίτρινο κι απ τον κύριο Γιάννη να ψελλίζει «δεν τον χτύπησα» «πετάχτηκε απ το πουθενά» και «θα με σκοτώσει ο πατέρας μου». Το μακρύ φρενάρισμα πίσω έδειχνε οτι στο τσακ αποφεύχθηκε ένα φοβερό ατύχημα. Ο κόσμος είχε αρχίσει να μαζεύεται…


Τέσσερις μέρες πριν , ο κύριος Γιάννης έπινε ένα ουζάκι στο καφενείο μαζί με τον Νίκο το φίλο του κοιτάζοντας βαριεστημένα τα ταβάνια και τους τοίχους. Είχε χαλάσει το πρόγραμμα τους και αυτό στην ηλικία τους δεν ήταν μικρό πράγμα. Ο τρίτος της παρέας ο Παντελής μπήκε για λίγες μέρες στο Συνέχεια ανάγνωσης «Άντρες»

Μαρία

Τρίτη μέρα στο νηπιαγωγείο κι ο μικρός Κωνσταντίνος γυρίζει σπίτι προβληματισμένος και σκεπτικός. Δεν είναι η προσαρμογή , άλλωστε ο Κωνσταντίνος τριγυρίζει στους παιδικούς σταθμούς απ όταν ακόμα φορούσε πάνα. Εχει μάθει.

Κάτι τον βασανίζει όμως. Αποφάσισε οτι δεν πάει άλλο.

«Μαμά να σε ρωτήσω κάτι ;» είπε την ώρα που έτρωγε το μεσημεριανό του.
«Ναι μωρό μου, οτι θέλεις»
«Την πρώτη μέρα στο σχολείο η κυρία μας ρώτησε τα ονόματά μας, και ήθελε να μάθει και από που τα πήραμε. Εγώ δεν ήξερα να της πω και με ρώτησε πως λένε τον παππού κι αφού της είπα μου απάντησε οτι απο εκεί πήρα το όνομά μου. Το ίδιο είπε στον Ιωάννη τον Αλέξανδρο και τον Χαράλαμπο. Στον Έκτορα τον Ορφέα και τον Ιωνα είπε αν θέλουν να ρωτήσουν τους γονείς τους. Μετά ρώτησε τον Ιαπετό και όταν της είπε το όνομά του κοίταξε ψηλά στον ουρανό , είπε ωχ θε μου και μετά σταμάτησε να ρωτάει από που τα πήραμε. Εμένα θα με πείραζε αυτό αλλά τον Ιαπετό δεν τον πείραξε γιατί είπε οτι όλοι κάνουν κάτι παράξενο όταν ακούνε το όνομά του»

Μια σπίθα ζήλειας φάνηκε στα μάτια της μαμάς του Κωνσταντίνου. Θα μπορούσε και το δικό της Συνέχεια ανάγνωσης «Μαρία»

Αύγουστος

[ξένε, το νεκροταφείο μας είναι γεμάτο ξένους]

Το πρώτο πράγμα πρέπει να κατανοήσετε είναι οτι είστε ξένοι. Και ο ξένος είναι ιερός. Κάτω από ορισμένες συνθήκες βεβαίως βεβαίως
Υπάρχουν δυό ειδών ξένοι. Οι ξένοι , και οι ξένοι που δεν είναι από ‘δω.
Παραδόξως στους “ξένους που δεν είναι από ‘δω” συγχωρούνται περισσότερα πράγματα γιατί είναι κατανοητό οτι δεν ξέρουν. Αν είσαι ξένος “από δω” οφείλεις να ξέρεις.

Μόλις μπεις στο χωριό με το 4×4 SUV δεν το παρκάρεις όπου βρεις καλύτερο ίσκιο. Οι θέσεις πάρκινγκ στο χωριό μπορεί να μην είναι διαγραμμισμένες και αριθμημένες, αλλά όλοι ξέρουν οτι κάτω απ την καρυδιά βάζει ο Γιάννης της Ματούλας το αγροτικό του γιατί είναι δίπλα στο σπίτι του , και δεν θέλεις να τα βάλεις με το Γιάννη (ή τη Ματούλα).

Το χωριό δεν είναι RESORT. Είναι πιθανόν (έως βέβαιο) οτι κατά τις 6 το πρωί θα ξυπνήσεις από αλυσσοπρίονο, κόκκορα, γκάρισμα γαιδάρου, κομπρεσσέρ, το γιό του Γιάννη που γυρίζει από ξενύχτι με το παπί με την κομμένη εξάτμιση το Γιάννη που Βλαστημάει στη Ματούλα ή τη Ματούλα που δέρνει το Γιάννη. Ενοχλήθηκες ?  Ας έκλεινες δωμάτιο στην παραλία

Αηδιάζει η κυρά με τις κατσαρίδες, αλλά στο σπίτι στο χωριό θα βρείς έντομα που δεν μπορείς να αναγνωρίσεις. Προετοιμάσου κατάλληλα. Εμάς δεν μας ενοχλούν

Μη γκρινιάζεις που δεν έχει σήμα 3G. Μέχρι πέρσι κρεμάγαμε τα τηλέφωνα στη λεμονιά μπας και πιάσουν κανονικό σήμα. Ζήτα wifi . Όλοι θα σου δώσουν

Στο χωριό μου προτεραιότητα έχω εγώ (αυτό το ξέρεις, το είπε κι ο Λαζόπουλος)

Ο τρελός του χωριού ειναι ενταγμένος στην κοινωνία του χωριού. Εμείς ξέρουμε πώς και πότε να του κάνουμε αστεία. Εσύ όχι

Φρόντισε να μπορείς να λες το επάγγελμα σου μονολεκτικά και Ελληνικά. Γιατρός , δικηγόρος , μηχανικός, δάσκαλος κλπ. Τα “executive assistant manager” δεν περνάνε εδώ

Έχουμε και μεις τηλεόραση και facebook (και twitter) και περισσότερο χρόνο να τα παρακολουθούμε. Μη μας πρήζεις

Στην ψησταριά του χωριού έχουνε γραμμένο στα παπάρια τους το tripadvisor

Πες στην κυρά μοχίτα και μαργαρίτες κομμένα. Ο ιδιοκτήτης της pub (χαχα) δούλευε τη δεκαετία του 70 σε ντισκοτέκ για ένα φεγγάρι και μόνο tequila sunrise ξέρει να φτιάχνει αλλά βαριέται . Το πιό πολύπλοκο κοκτέιλ που επιτρέπεται να παραγγείλεις είναι βότκα λεμονάδα και από καφέ φραπές με γάλα. Αν θες μοχίτα να πάς στην παραλία ( tip: αν είσαι σωστός και ωραίος τύπος σε λίγες μέρες θα μπαίνεις μέσα απ το μπάρ και θα φτιάχνεις μόνος σου ότι θέλεις όπως όλο το χωριό)

Στην pub παίζει Dire Straits σε αέναη λούπα. Αν θές ν ακούσεις άλλη μουσική να πας στην παραλία

Μην παρεξηγηθείς αν έχεις μείνει μόνος με την παρέα στο καφενείο και απολαμβάνετε το όμορφο βράδυ και ο ιδιοκτήτης σας πει παιδιά κλείνουμε ώρα να φύγω έχω να ραντίσω αύριο πρωί – πρωί. Αν θέλεις κι άλλο ποτό να πας στην παραλία

Μην μας πρήζεις να πάμε στην παραλία

Αν δεν τρως (πολύ) , δεν πίνεις (πολύ), δεν καπνίζεις ,δεν ξενυχτάς , δεν πηδάς , μάθε πρέφα. Κάτι πρέπει να κάνεις στο χωριό

Στο μπακάλικο του χωριού δεν έχει αλάτι ιμαλαΐων, γίδι. Επίσης κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει το 70% των ειδών που καταναλώνεις και μάλλον θα τα φέρει αύριο

Αύριο είναι την επόμενη βδομάδα

Μη καυχιέσαι για το σπίτι σου στην Αθήνα. Το πιθανότερο είναι οτι χωράει ολόκληρο στο χωλ του ακροατή σου

Μπορείς να απλώσεις το χέρι και να κόψεις φρούτα από όποιο δέντρο θες εκτός από τα δέντρα που έχουν χαρτόνι με γράμματα από μαρκαδόρο “ΡΑΝΤΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΠΟΝΤΙΚΟΦΑΡΜΑΚΟ” (συνήθως συκιές). Δεν είναι ραντισμένα με ποντικοφάρμακο αλλά είναι σαφής η επιθυμία του ιδιοκτήτη να μην τα πειράξεις

Τα ζώα στο χωριό (γαϊδούρια , αγελάδες, σκύλοι κλπ) δουλεύουν. Συνήθως δεν έχουν όρεξη για παιχνίδια γι αυτό πρόσεχε

Μη μαζεύεις χόρτα. Δεν ξέρεις. Σε βλέπει και σε κοροϊδεύει το χωριό που καθαρίζεις τα χωράφια από ότι αγριόχορτο υπάρχει

Αν χτυπήσει το τηλέφωνο στο σπίτι σου και δεν είσαι εκεί θα μπει στο σπίτι η κυρά Νικολέτα από απέναντι και θα απαντήσει. Θα σου εξηγήσει μετά τι ήθελε αυτός που πήρε (αναλυτικά). Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι παρεξηγήσιμη

Πρέπει να αποδεχτείς οτι τα μαμόθρεφτά σου θα υποστούν “bulying” θα φάνε και θα δώσουν ξύλο θα γυρνάνε με γδαρμένα γόνατα κι αγκώνες και ρούχα βουτηγμένα στη λάσπη και θα ‘ναι ευτυχισμένα όσο ποτέ

Καλώς ήρθες ξάδερφε.